een beetje geschiedenis

Er was eens, heel lang geleden…..space-34702_640
Een overlegtafel in Genk waar alle diensten aan deelnamen die bezig waren met ouders, kinderen, jongeren, gezinnen … vanuit verschillende invalshoeken….met verschillende doelen….verschillende opdrachten…maar met een gezamenlijke agenda: hoe kan er goed afgestemd worden, blinde vlekken ingevuld worden en beter hulpverlenen aan Genkse inwoners.

Het CGG gaf aan dat ze vragen kregen rond zindelijkheidstraining…

Het Dagcentrum verzuchtte dat sommige gezinnen gespaard zouden gebleven kunnen zijn van hulpverlening mocht er vroeger en sneller iets gebeurd zijn….

Het OCMW kende verhalen van ouders die nergens terecht konden met zorgen en vragen over hun kinderen…
En zo kende elke organisatie wel situaties, het JOG (Jeugdhulpverleningsoverleg Genk) vond dat er dan maar eens gekeken moest worden hoe dit soort vragen ergens een plek kon krijgen zodat niet alle situaties eerst ernstiger moesten worden opdat je eindelijk een ticketje hulpverlening kreeg.

Het warm water moest niet uitgevonden worden, er bleek inspiratie te vinden te zijn net over de grens.
Een bus werd ingelegd, enkele enthousiaste JOG leden gingen mee, werden gecharmeerd en overtuigd van de werkzame bestanddelen die in de opvoedwinkel in ’s Hertoghenbosch in de etalage lagen.

Er werd druk overlegd, vergaderd, geschreven, onderhandeld en mankracht verzameld, budgetten gevonden, een pand verbouwd, de stad Genk stelde personeel ter beschikking, een coördinator werd aangeduid en de eerste opvoedingswinkel in Vlaanderen was een feit. We schrijven augustus 2000, alweer een tijdje geleden dus.

Er kwam massaal belangstelling van de pers, andere steden en gemeenten…
Enthousiaste ogen, maar vaak ook kritische ogen keken gretig mee…

Ondertussen werd er een methodiek pedagogisch adviseren uitgewerkt, oudergroepen zagen het daglicht, cursussen werden gegeven, lezingen gingen door, de eerste Speel’wij ging open, het Inklas- en Inpasprogramma werd uitgewerkt, samenwerkingsverbanden ontstonden en gingen effectief samenwerken, sociale vaardigheidstrainingen werden gegeven, collega’s kwamen en gingen, Vlaanderen kreeg een supernanny, werkingen werden verdiept en verbreed en een tijdelijk project kreeg een vaste waarde en stevige verankering.

15 jaar later werd het tijd om een ander gebouw te zoeken en reeds bestaande samenwerkingen nog een stapje verder te tillen door met 4 organisaties en een hele hoop netwerkpartners samen te huizen in het Huis van het Kind, Campus O3.

Menu Title